(…) Siostrzeńcy, wymyśleni przez dziewczynkę z Strumian, Ewę Sierszycką, która w swoim kolegom w szkole plastycznej zaczęła opowiadać, że jesteśmy ich wujostwem i w ten sposób przyczyniła się do powiększenia naszej familii o pięćdziesiąt siostrzeńców i siostrzenic, oglądających mnie, oceniających nie zawsze łaskawie, zatem wzbogacających moje, wciąż na szczęście nie zatrzaśnięte w sobie e g o.

                                                                                                                                                                                              Joanna Kulmowa, Ciułanie siebie, s. 345

      Nie mając własnych dzieci, prowadzili tam warsztaty artystyczne dla młodzieży, której przekazywali przy okazji niezakłamaną historię. Młodzi ludzie ich uwielbiali, nazywali Ciocią i Wujkiem. I tak już zostało na całe życie. Powstała tzw. Rodzina Strumiańska kultywująca przesłanie Kulmów.

                                                                                                                                                                 Alina Ert-Ebertd, „Segregator” (Segregator Aliny Ert-Eberdt)

      Bardzo różnie bywało z dziećmi, które trafiały do Strumian. Taka Halinka przyjechała z Katowic, a potem wędrowała osiem kilometrów z Klinisk (…) Był Felek z Warszawy. Dojeżdżał do Stargardu i potem autobusem do Sowna i cztery kilometry piechotą. Lucek z Łodzi przyjeżdżał z własnym śpiworem. Ale najwięcej „naszych dzieci” mieliśmy z samych Strumian i okolicznych wsi. Chuchaliśmy na nie, dbaliśmy o nie, pokazywaliśmy im, że mają życie przed sobą. I to chyba było najważniejsze.

      Pamiętam Agnieszkę ze Storkówka, bardzo inteligentną dziewczynkę. Zapytałem, kim chce być. A ona: <<Ja jestem z pegieeru. Ja nie mam zdanej przyszłości>>. Zaprosiliśmy ją do Strumian. Kilka razy porozmawialiśmy, a rozmawialiśmy jak człowiek człowiekiem i chyba to jest najważniejsze w kontaktach z młodymi. Dzisiaj Agnieszka jest reporterką telewizyjną w Szczecinie.

                                                                                                                           Gliniarze o świcie (1966), w: Jan Kulma Dykteryjki przedśmiertne, Warszawa 2014, s. 143

         Pomyśleliśmy sobie, że znowu, jak w czasie wojny, powinniśmy zorganizować komplety, na których można by prostować wykoślawione koleiny myślenia. I udało się nam, a stało się to dzięki energii pani profesor Anieli Książek-Szczepanikowej, która zaczęła przyprowadzać do Strumian młodzież szkolną. Mówiłem o filozofii, najbardziej zaniedbanej i przeinaczonej i o psychologii, i trochę o historii. (…)

         Powiększyło się grono siostrzeńców nie tylko o Marka [Stelmaszczyka] (obecnie członek senatu Politechniki Szczecińskiej), ale przybyła nam też Agatka Szymańska (teraz we Francji, archeolog, po mężu Poirot) i Alicja Węgorzewska, wielka śpiewaczka, która najbardziej nas wzruszyła rola Damy Pikowej w Warszawskim Teatrze Wielkim”.

                                                                                                                Komplety Strumiańskie (1982) w: Jan Kulma Dykteryjki przedśmiertne, Warszawa 2014, s. 247-248

          (…) na naszej drodze czekały nowe siostrzenice i nowi siostrzeńcy, którzy mieli wędrować z nami właśnie tak – z przypadku, lecz ściśle. Naprzyra-stało ich mnóstwo, czterdziestka czy pięćdziesiątka, zliczyć trudno, patronowanie weszło w nałóg, los nie dawał nam już pielgrzymować samotnie, zbyt wiele dusz niespokojnych czekało na niesfornych wujostwa – a może to nasze chochliki dążyły do wspólnoty?

          Czy to wspólnota pełna – kto wie?

                                                                                                                                                                     Joanna Kulmowa, Strumiańskie wędrowanie, s. 104

            “Miałam szczęście, że u progu mojej reżyserskiej inkarnacji trafiłam do Strumian. Bez tego magla, pracując w Teatrze, nie będąc aktorką czułabym się jak… cywil. Nie ja jedna przeszłam ten osobliwy Strumiański Fakultet. Aktorzy, śpiewacy, muzycy – Rodzina Strumiańska. Przeszliśmy to samo i pokochali…”

                                                                                                                                                       Inka Dowlasz w: Halina Pytel-Kapanowska Zakon we dwoje 

              „Pierwszym owocem, który przetrwa nas wszystkich, jest Rodzina Strumiańska. Niepoliczone grono osób, które formowały się, kształtowały i dojrzewały w Strumianach pod okiem Cioci i Wujka. Bycie cząstka tej Rodziny, to nie tylko duma, ale przede wszystkim wielki obowiązek pamięci. Sztafeta pokoleń, niekończące się przesłanie piękna, mądrości i dobroci, procentujące powinnością stawania w prawdzie i przywoływania głosu tych, których jesteśmy sukcesorami. Joanna i Jan Kulmowie nauczyli nas sensu słów patriotyzm, lojalność, miłość, uczciwość. Kolejnym pokoleniom wpajali zasady leżące u fundamentu naszej cywilizacji. W szczególności poszanowania drugiego człowieka. Ale nauczyli nas również, co to wdzięczność. Kto wie, czy nie najważniejszy nakaz w obcowaniu człowieka z człowiekiem?”

                                                                                                           dr hab. Alicja Węgorzewska-Whiskerd ŚCIANA JOANNY I JANA KULMÓW – Warszawska Opera Kameralna 

Lista Siostrzenic i Siostrzeńców:

Maria Antkowiak, Artur Bal, Krzysztof Bauman, Magdalena Barcz, Dariusz Bąk, Barbara Baryga-Giraud,, Joanna Bober, Urszula Chęcińska, Iwona Cieślak, Agnieszka Cypel, Inka Dowlasz, Anna Januszewska, Aldona Szuba-Lickel, Albert Lickel, Jan Karolkiewicz, Józef Kamisiński, Anna Merz, Grzegorz Młudzik,Elżbieta Beata Nowak, Monika Ostapkowa, Agata Poirot, Xavier Poirot,Paweł Trytek, Małgorzata Sienkiewicz, Marek Stelmaszczyk, Aleksandra Szuba, Aleksander Szuba, Iwona Szulc, Marek Szulc, Jakub Szyliński,Ewa Takis Gunaridis, Lucjan Wesołowski, Alicja Węgorzewska-Whiskerd, Peter Whiskerd, Beata Winnicka, Cezary Winnicki, Ryszard Witusiewicz, Wojciech Wysocki, Michał Zeńczak, Kazimiera Zeńczak oraz siostra Michaela Rak oraz siostry: Teresa, s Edyta, Bernarda; ZSJM.